Bonsoir,.
Het is namelijk bijna middag...
Voor wie niet graag leest:
- 15 mensen in een vliegtuig met capaciteit 230
- Abidjan is voorlopig veilig
- eerste indruk van Benin: sjiek land
- Laure is een machtige madam
- De zee is gevaarlijk
- Ons huis is een thuis
Voor wie graag leest:
De vliegers van Brussels Airlines hebben een capaciteit van 230 man las ik op mijn boekske. Behoorlijk trots om dit te melden, moesten de stewardessen toch toegeven dat ze de komende negen uren wel heel persoonlijke aandacht gingen kunnen geven aan hun 'gasten'.
Met de volle 15 inzittenden vlogen we richting Abidjan (Ivoorkust). Het was nog niet zeker dat we er gingen landen (misschien wat 'problèmes de guerre'). Uiteindelijk besliste de piloot zijn toestel toch aan de grond te smakken: miljaard!
3 kapotte stofzuigers later (hilarisch!) vertrokken we richting LAUREEEEEEEEEE! Zij woont in Benin, moet je weten.
Al gauw verdween de trui in mijn kaba, hij zal er wellicht niet veel meer uitkomen. Tot groot jolijt van Lien en ook Laure (Stef, je mag hem dus terughebben). 32° om 23u35 's avonds. " 't Is vandaag wat frisjes." wist Laure.
Met de taxi naar ons huisje. Het is schitterend! Echt een plek waar je thuiskomt! Een Floralux-alike tuintje, 3 kamers (waarvan 1 slaapkamer met airco), een eetplek en living die in elkaar overlopen, 1 keukentje, een badkamertje met inloopdouche (zo noemt Laure die) en een wc als een troon op een verhoog geïnstalleerd. Echt een machtig plekje! Ik voel me er nu al thuis.
Binnenkort kijken we voor een plaatselijke IKEA-installateur aan te spreken om wat rekken, kastjes, pingpongtafel,... te maken. Ook komt er nog een antenne, zodat we onze buren kunnen evenaren wat betreft 'Afrikaanse songs door je boxen laten knallen'.
Om de hoek is er een klein buurtwinkeltje, iets verderop de taxistand waar zems (mototaxi's) te nemen zijn. Je spreekt een prijs af (€ 0,30 voor zo'n kilometer of 2 à 3, denk ik) en hopt achteraan op de moto... Zalig gevoel!
Gisteren, zondag, met Toon en Inge (onze Antwerpse bijnaburen) en nog wat andere mensen naar een paradijselijk strand geweest: La Route des Peches: magnifique! Een zandstraat die parallel loopt met de zee, langs weerszijden staan huizenhoge palmbomen. De zee is wel wat gevaarlijk, ongelooflijk hoge golven zorgen voor een deftige onderstroom; niet opletten betekent meegesleurd door het krachtige water: bizar!
Nu hier aan het internetten onder onze pailotte (soort afdakje in onze tuin). Jaja, we hebben internet thuis (en eigenlijk overal; 't is zo'n stick). Ik heb ook al een Beninees nummer (merci Laure):
+22996345444
Straks vertrekken we voor 5 dagen naar Lokossa (een stadje in het westen van Benin). Laure gaat er op missie (project bezoeken, vergaderen,...). Ik ga mee, wat ik er ga doen: on verra?!
Tot de volgende.
Thijs
maandag 21 maart 2011
vrijdag 11 maart 2011
Verkiezingen, darminfecties en andere leuke bezigheden
Hallo daar ver van mij,
Tis al weer een tijdje geleden, dus dacht ik, ik moet er maar weer eens werk van maken om nog eens iets te laten weten.
Nog niet zo heel veel vrije tijd gehad de laatste weken want hier in Bénin is het een drukte van jewelste!
Het zijn namelijk presidentsverkiezingen!
Normaal zou ik nu ook moeten zetten welke dag, maar ik durf al niet meer.
Normaal gezien was het Zondag 6 maart geweest. Maar de stemkaarten bleken niet klaar te zijn voor een heel groot deel van de mensen. Dus hebben ze het maar verzet naar deze zondag. Het probleem met de stembrieven is nog steeds niet helemaal opgelost. Aan elk stadhuis zie je nog enorm lange rijen wachtenden, in de blakende zon. Gisterenavond is ook medegedeeld dat het vandaag een vrije dag is, omdat er nog zo veel mensen naar het stadhuis moeten. (Jammergenoeg doet het CTB Bénin weer niet mee met die vrije dag en zit ik samen met nog drie andere mensen van het CTB moederzielalleen ophet ministerie. Dat is nu al de tweede keer dat het CTB ons dat lapt)
De verkiezingen worden hier ook totaal anders beleefd als bij ons. Hier wordt het bijna gezien als een groot feest. Mensen lijken op hol geslagen in de steun die ze uiten voor hun presidentskandidaat.
Overal zie je mensen gekleed in de kleuren van hun kandidaat, met posters op hun hoofd, dansen, zingen, roepen, joelen. Dat gebeurt gewoon langs de straat, maar er zijn ook collones brommers, grote camions, met nog meer spandoeken, enz.
De mensen zijn dus allemaal een beetje zot geworden, lijkt zo. Joseph, iemand van mijn werk heeft ook een week vrijaf genomen om mee te helpen met de campagne van ABT. Dat wil dus zeggen dat hij mee in zo'n stoet rijdt waarschijnlijk en met geld, flyers en nog vanalles gooit.
Die gekte is niet alleen in de stad te zien. Toen ik eind februari voor een opleiding naar het noorden ging, passeerden we kleine dorpjes, met lemen huizen. Ook die huizen waren soms volledig bedekt met posters van hun favoriete kandidaat. Kinderen liepen er al joelend rond met een of andere flyer of poster in de hand.
Ze zijn deze keer met een stuk of 13. Maar er zijn maar 3 echt grote kandidaten. Dat is: Boni Yayi, de huidige president, ABT (Abdoulaye Bio Tchané), en Houngbédji. De eerste twee komen uit het noorden, de laatste is geboren in de hoofdstad.
De twee eerste gaan waarschijnlijk door naar de volgende ronde binnen enkele weken. het wordt spannend.
Nu lijkt het erop dat Boni Yayi er zeker zal bij zijn, maar dat waarschijnlijk komen door de enorme bedragen die hij er kan tegenaan gooien.
Dat is wel het schrijnende aan de verkiezingen. Zo veel geld dat daar aan uitgegeven wordt; mensen dragen t-shirts, posters en flyers. Er zijn sprekende standbeelden, grote ballonnen, paarden, rijdende bars met uitdagend dansende meisjes (op liedjes over de kandidaat) die voorbij passeren. Grote banners, zelfs enorm grote banners. Het moet miljarden kosten en dit in een land waar geld wel een beter doel kan vinden. Naar het schijnt geven de kandidaten ook gewoon geld aan de mensen. Als ik me niet vergis zou dit toch een vorm van omkoperij kunnen zijn, maar waar ligt de grens, é.
Maar goed, volgens de (soms leegklinkende) slogans wordt het alleen maar beter na deze verkiezingen, we zullen zien.
Verder niet echt veel nieuws te melden. Behalve dat ik een week thuis heb gezeten wegens een darminfectie. Op zich geen erge kwaal, er zijn anderen die ik minder graag zou hebben, maar het heeft met toch wel lang KO geslagen. Sinds woensdag er weer bovenop.
Daardoor ook de bijna belangrijkste dag van het jaar gemist, toch zeker in mijn functie als 'genderspecialist': namelijk de internationale dag van de Vrouw. Khad zelfs speciaal de stof gekocht dat we allemaal gingen dragen. Heb wat druk op de kleermaaksters gelegd dat het zeker maandag zou af zijn, zodat ik het dinsdag kon dragen. Maar nee, heb nu een schoon kostuumpje, maar voor niets.
Moest de print nu nog eens mooi zijn, ik zou het nog kunnen dragen, maar de spinnen erop vind ik toch wel ietske te vreemd.
Verder hou ik me bezig met het verlangen tot Thijs hier is. Dat houdt in dat ik serieus aan het aftellen ben en bovendien alle komende dagen nog vlug aan het volproppen ben, dat ik er niet te veel moet aan denken, en dat het vlug passeert. En gelukkig is het druk op mijn werk.
Dat was het alweer voor deze keer!
Groetjes, en hou jullie goed daar in België, of gelijk waar!
Laure
Tis al weer een tijdje geleden, dus dacht ik, ik moet er maar weer eens werk van maken om nog eens iets te laten weten.
Nog niet zo heel veel vrije tijd gehad de laatste weken want hier in Bénin is het een drukte van jewelste!
Het zijn namelijk presidentsverkiezingen!
Normaal zou ik nu ook moeten zetten welke dag, maar ik durf al niet meer.
Normaal gezien was het Zondag 6 maart geweest. Maar de stemkaarten bleken niet klaar te zijn voor een heel groot deel van de mensen. Dus hebben ze het maar verzet naar deze zondag. Het probleem met de stembrieven is nog steeds niet helemaal opgelost. Aan elk stadhuis zie je nog enorm lange rijen wachtenden, in de blakende zon. Gisterenavond is ook medegedeeld dat het vandaag een vrije dag is, omdat er nog zo veel mensen naar het stadhuis moeten. (Jammergenoeg doet het CTB Bénin weer niet mee met die vrije dag en zit ik samen met nog drie andere mensen van het CTB moederzielalleen ophet ministerie. Dat is nu al de tweede keer dat het CTB ons dat lapt)
De verkiezingen worden hier ook totaal anders beleefd als bij ons. Hier wordt het bijna gezien als een groot feest. Mensen lijken op hol geslagen in de steun die ze uiten voor hun presidentskandidaat.
Overal zie je mensen gekleed in de kleuren van hun kandidaat, met posters op hun hoofd, dansen, zingen, roepen, joelen. Dat gebeurt gewoon langs de straat, maar er zijn ook collones brommers, grote camions, met nog meer spandoeken, enz.
| Mijn straat, ge kunt nergens meer kijen of ge ziet minstens 2 of 3 borden |
| De letters ABT in het midden zijn felle lichten in het donker |
Die gekte is niet alleen in de stad te zien. Toen ik eind februari voor een opleiding naar het noorden ging, passeerden we kleine dorpjes, met lemen huizen. Ook die huizen waren soms volledig bedekt met posters van hun favoriete kandidaat. Kinderen liepen er al joelend rond met een of andere flyer of poster in de hand.
Ze zijn deze keer met een stuk of 13. Maar er zijn maar 3 echt grote kandidaten. Dat is: Boni Yayi, de huidige president, ABT (Abdoulaye Bio Tchané), en Houngbédji. De eerste twee komen uit het noorden, de laatste is geboren in de hoofdstad.
De twee eerste gaan waarschijnlijk door naar de volgende ronde binnen enkele weken. het wordt spannend.
Nu lijkt het erop dat Boni Yayi er zeker zal bij zijn, maar dat waarschijnlijk komen door de enorme bedragen die hij er kan tegenaan gooien.
| Een zijkant van een brug in mijn straat |
| Elk metertje wordt gebruikt om een poster op te hangen |
Maar goed, volgens de (soms leegklinkende) slogans wordt het alleen maar beter na deze verkiezingen, we zullen zien.
Verder niet echt veel nieuws te melden. Behalve dat ik een week thuis heb gezeten wegens een darminfectie. Op zich geen erge kwaal, er zijn anderen die ik minder graag zou hebben, maar het heeft met toch wel lang KO geslagen. Sinds woensdag er weer bovenop.
Daardoor ook de bijna belangrijkste dag van het jaar gemist, toch zeker in mijn functie als 'genderspecialist': namelijk de internationale dag van de Vrouw. Khad zelfs speciaal de stof gekocht dat we allemaal gingen dragen. Heb wat druk op de kleermaaksters gelegd dat het zeker maandag zou af zijn, zodat ik het dinsdag kon dragen. Maar nee, heb nu een schoon kostuumpje, maar voor niets.
Moest de print nu nog eens mooi zijn, ik zou het nog kunnen dragen, maar de spinnen erop vind ik toch wel ietske te vreemd.
Verder hou ik me bezig met het verlangen tot Thijs hier is. Dat houdt in dat ik serieus aan het aftellen ben en bovendien alle komende dagen nog vlug aan het volproppen ben, dat ik er niet te veel moet aan denken, en dat het vlug passeert. En gelukkig is het druk op mijn werk.
Dat was het alweer voor deze keer!
Groetjes, en hou jullie goed daar in België, of gelijk waar!
Laure
vrijdag 18 februari 2011
Wat te doen met vrije tijd?
Hey hey,
Ik ben hier nu een maandje en het huisje begint zo al wat meer mijn huisje te worden. Ik krijg zo ook wat vrije tijd om eens gewoon..... niets te doen.
Nu begin ik mij zo wat de vraag te stellen waar ik mijn tijd mee kan vullen.
Tot nu toe heb ik vooral wat uitgeblazen in mijn tuin of in Cotonou zelf.
In Cotonou zelf is er eigenlijk niet zo heel veel dat
echt interessant is om te gaan 'bezoeken'.
Of toch niet wat ik al gevonden heb. Dus blijft de zondag wat gevuld met bezoekjes aan het zwembad van een hotel of het strand.
Leuk, een strand! Zou je denken, de golven zijn er immens, en de onderstroom te krachtig om echt ver in het water te kunnen. Dus dan maar pootje baden!
(Voor wie een alziend oog heeft en het opgemerkt heeft: ja ik weet dat er steeds een zwarte bal bovenaan de foto's staat, en nee, er scheelt niets aan je ogen. Kheb de lens al eens opgeblonken, maar het helpt niet. iemand ideeën?)
Dinsdag was het hier een betaalde feestdag, en zijn we de stad Ouidah gaan bezoeken. foto's volgen later...
Volgende week mag ik voor een opleiding naar een stad in het noorden van het land, in de 'bergen'! Dus zoals je leest; ik ben begonnen met Benin te ontdekken!
Maar er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden, dus dat ga ik dan maar weer eens gaan doen!
Groetjes!
Ik ben hier nu een maandje en het huisje begint zo al wat meer mijn huisje te worden. Ik krijg zo ook wat vrije tijd om eens gewoon..... niets te doen.
Nu begin ik mij zo wat de vraag te stellen waar ik mijn tijd mee kan vullen.
Tot nu toe heb ik vooral wat uitgeblazen in mijn tuin of in Cotonou zelf.
| Katrien, Toon en Inge bij mij in de tuin, op verrassingspicknick. Katrien vertrok die avond na een jaar terug naar België. |
| Maak kennis met Jean-Paulke, samen met zijn tientallen broers en zussen bevolkt hij mijn huis en tuin. |
| De tot nu toe lievelingsstruik van de tuin. Maar en komen nieuwe bloemen in bloei, dus er is concurentie in de maak! |
| Allée de cocotiers: geen uit de lucht gegegrepen naar voor mijn straat! |
| De overbuurman: ik kan met recht en rede zeggen dat ik het kleinste huisje van de straat bewoon. |
In Cotonou zelf is er eigenlijk niet zo heel veel dat
echt interessant is om te gaan 'bezoeken'.
Of toch niet wat ik al gevonden heb. Dus blijft de zondag wat gevuld met bezoekjes aan het zwembad van een hotel of het strand.
| Een Elitestrand: Obama Beach: opgedragen aan... jawel! |
Leuk, een strand! Zou je denken, de golven zijn er immens, en de onderstroom te krachtig om echt ver in het water te kunnen. Dus dan maar pootje baden!
| Het strand van Jidjerosse: een strand voor de gewone beninezen. |
| De machtige golven, lijken onschuldig... |
(Voor wie een alziend oog heeft en het opgemerkt heeft: ja ik weet dat er steeds een zwarte bal bovenaan de foto's staat, en nee, er scheelt niets aan je ogen. Kheb de lens al eens opgeblonken, maar het helpt niet. iemand ideeën?)
Dinsdag was het hier een betaalde feestdag, en zijn we de stad Ouidah gaan bezoeken. foto's volgen later...
Volgende week mag ik voor een opleiding naar een stad in het noorden van het land, in de 'bergen'! Dus zoals je leest; ik ben begonnen met Benin te ontdekken!
Maar er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden, dus dat ga ik dan maar weer eens gaan doen!
Groetjes!
vrijdag 4 februari 2011
Een nieuwe thuis!
Eindelijk is het zover!
Deze week ben ik verhuisd naar mijn huisje! Villa noemen ze het hier, en ik moet toegeven, tis niet echt overdreven. Klein maar fijn, maar vooral: een mooie tuin met prieeltje! iedereen jaloers....
Natuurlijk moet er nog vanalles gebeuren om het wat een thuis te maken, maar ik ben er toch al heel content mee.
Deze week staat dan ook volledig in het teken van aankopen doen. Dat gaat van hele kleine dingen, zoals glazen, borden en bestek, tot beddengoed, een ventilator en potten en pannen.
De hele grote dingen zal ik nog efkes mee wachten, zoals een tv, een logeerbed (altijd welkom dus!), een bureau,...
Natuurlijk valt er bij deze verhuis nog allerlei dingen te regelen waar ik nooit aan gedacht had eerst. Zo moet ik eens kijken of ik iemand kan vinden om die schone tuin schoon te houden, of moet ik de vuilnisophaaldienst bellen dat ze ook bij mij mogen langskomen.
Voor wie op bezoek komt, het adres is:
Laure Speecke
Allée de cocotiers (heel toepasselijk, want de straat staat vol met kokosbomen)
cité houeyiho
Cotonou
Bénin
Voor wie liever een briefje stuurt:
Laure Speecke
Lot A1, Quartier les cocotiers (maar hier wat minder toepasselijk)
02 BP 8118
Cotonou
Bénin
En voor wie liever belt:
00229 97 63 30 16
Voila, zo zie je dat ik hier al een beetje mijn weg gevonden heb.
Nu nog mijn huisje wat opkalefateren, en dan wordt mijn nieuw project mijn garderobe!
Jaja, als ik vergadering heb zoals vandaag met alle vertegenwoordigers van het ministerie van landbouw samen over de aanpassingen van wetteksten, en iedereen zit daar in zijn beste kostuum, en ik met een t shirt en slippers, voel ik mij toch niet zo echt op mijn gemak!
groetjes en tot de volgende
Laure
Deze week ben ik verhuisd naar mijn huisje! Villa noemen ze het hier, en ik moet toegeven, tis niet echt overdreven. Klein maar fijn, maar vooral: een mooie tuin met prieeltje! iedereen jaloers....
| De tuin! |
| Het prieeltje |
| De living |
| De Salon |
Deze week staat dan ook volledig in het teken van aankopen doen. Dat gaat van hele kleine dingen, zoals glazen, borden en bestek, tot beddengoed, een ventilator en potten en pannen.
De hele grote dingen zal ik nog efkes mee wachten, zoals een tv, een logeerbed (altijd welkom dus!), een bureau,...
| De ventilator, helemaal zelf mee naar huis genomen achteraan op een brommer, jihaa! |
Natuurlijk valt er bij deze verhuis nog allerlei dingen te regelen waar ik nooit aan gedacht had eerst. Zo moet ik eens kijken of ik iemand kan vinden om die schone tuin schoon te houden, of moet ik de vuilnisophaaldienst bellen dat ze ook bij mij mogen langskomen.
Voor wie op bezoek komt, het adres is:
Laure Speecke
Allée de cocotiers (heel toepasselijk, want de straat staat vol met kokosbomen)
cité houeyiho
Cotonou
Bénin
Voor wie liever een briefje stuurt:
Laure Speecke
Lot A1, Quartier les cocotiers (maar hier wat minder toepasselijk)
02 BP 8118
Cotonou
Bénin
En voor wie liever belt:
00229 97 63 30 16
Voila, zo zie je dat ik hier al een beetje mijn weg gevonden heb.
Nu nog mijn huisje wat opkalefateren, en dan wordt mijn nieuw project mijn garderobe!
Jaja, als ik vergadering heb zoals vandaag met alle vertegenwoordigers van het ministerie van landbouw samen over de aanpassingen van wetteksten, en iedereen zit daar in zijn beste kostuum, en ik met een t shirt en slippers, voel ik mij toch niet zo echt op mijn gemak!
groetjes en tot de volgende
Laure
maandag 31 januari 2011
Benin ontdekken: een ALIBI nodig?
Hey,
Wellicht al ooit ergens opgevangen dat ik samen met nog enkele andere kameraden nu en dan eens iets samen steek om mensen samen te brengen. Enkele maanden geleden pakten we uit met een spetterend weekend.
Maar deze zomer, zien we het grootser! Een heuse buitenlandse, verre reis richting (hoe kan het ook anders):
BENIN.
Zin om Benin te ontdekken op een actieve, uitdagende, speelse manier. Neem dan vlug een kijkje op volgende website: http://www.alibi-events.be/
Tot ziens,
Thijs
Wellicht al ooit ergens opgevangen dat ik samen met nog enkele andere kameraden nu en dan eens iets samen steek om mensen samen te brengen. Enkele maanden geleden pakten we uit met een spetterend weekend.
Maar deze zomer, zien we het grootser! Een heuse buitenlandse, verre reis richting (hoe kan het ook anders):
BENIN.
Zin om Benin te ontdekken op een actieve, uitdagende, speelse manier. Neem dan vlug een kijkje op volgende website: http://www.alibi-events.be/
Tot ziens,
Thijs
vrijdag 28 januari 2011
Hallokes,
Hier zit ik dan...
In Cotonou, op het terras van een hotel (nog steeds)...
met op de achtergrond wel redelijk hard kakelende kippen en een haan die de tijd uit het oog verloren is...
De hitte drukt, de croissant (!) achter de kiezen en een geur van verbrande brandstof waait me tegemoet...
jaja, het leven kon strenger met mij geweest zijn, maar toch zit ik hier, met een klein gevoel van hier al eerder geweest te zijn.
Benin lijkt erg op Ghana, maar heeft toch vele verschilpunten.
Stand van zaken:
Ik woon nog steeds op hotel, maar mijn toekomstige huisbaas heeft me beloofd dat daar dinsdag verandering in zou komen, wie weet zelfs maandag (! wauw!). Het huisje is klein, maar met een leuke tuin. uitleg en foto's komen dan later wel, als ik er woon...
Een volledige week werken achter de kiezen. Ik heb een bureau gekregen, maar ze denken om me toch nog te verplaatsen, een hele regeling, maar voorlopig kan ik al zitten en lezen. En veel lezen... Voor de rest bestaat mijn werkdag nog uit vergaderingen, vergaderingen en nog eens vergaderingen. Heel interessant, en de inhoud ook waarschijnlijk, maar mijn Frans laat me nog te veel in de steek. Alhoewel ik merk dat daar wel wat verandering in komt, stilletjesaan.
Goed ontvangen geweest door de andere BTC'ers, een prettige bende daar op het kantoor.
En het leven in Cotonou staat me nu al aan: achteraan op een brommertje (de taxi's hier) door de stad racen, ergens in een cafetariat een bordje spaghetti met een roerei er vanbovenop eten, met vriendelijke mensen praten,... Kortom, tis er leuk, en tzal er leuk worden.
Het enige waar ik nog moet aan werken is een tactiek om de jongens af te poeieren, getrouwd zijn helpt al niet meer blijkbaar, geen gsm hebben ook niet, ze komen nu gewoon aan het hotel staan...
Tijd dat Thijs hier zich eens laat gelden....
Laure
Hier zit ik dan...
In Cotonou, op het terras van een hotel (nog steeds)...
met op de achtergrond wel redelijk hard kakelende kippen en een haan die de tijd uit het oog verloren is...
De hitte drukt, de croissant (!) achter de kiezen en een geur van verbrande brandstof waait me tegemoet...
jaja, het leven kon strenger met mij geweest zijn, maar toch zit ik hier, met een klein gevoel van hier al eerder geweest te zijn.
Benin lijkt erg op Ghana, maar heeft toch vele verschilpunten.
Stand van zaken:
Ik woon nog steeds op hotel, maar mijn toekomstige huisbaas heeft me beloofd dat daar dinsdag verandering in zou komen, wie weet zelfs maandag (! wauw!). Het huisje is klein, maar met een leuke tuin. uitleg en foto's komen dan later wel, als ik er woon...
Een volledige week werken achter de kiezen. Ik heb een bureau gekregen, maar ze denken om me toch nog te verplaatsen, een hele regeling, maar voorlopig kan ik al zitten en lezen. En veel lezen... Voor de rest bestaat mijn werkdag nog uit vergaderingen, vergaderingen en nog eens vergaderingen. Heel interessant, en de inhoud ook waarschijnlijk, maar mijn Frans laat me nog te veel in de steek. Alhoewel ik merk dat daar wel wat verandering in komt, stilletjesaan.
Goed ontvangen geweest door de andere BTC'ers, een prettige bende daar op het kantoor.
En het leven in Cotonou staat me nu al aan: achteraan op een brommertje (de taxi's hier) door de stad racen, ergens in een cafetariat een bordje spaghetti met een roerei er vanbovenop eten, met vriendelijke mensen praten,... Kortom, tis er leuk, en tzal er leuk worden.
Het enige waar ik nog moet aan werken is een tactiek om de jongens af te poeieren, getrouwd zijn helpt al niet meer blijkbaar, geen gsm hebben ook niet, ze komen nu gewoon aan het hotel staan...
Tijd dat Thijs hier zich eens laat gelden....
Laure
vrijdag 21 januari 2011
Afrikaanse bodem
Hallo iedereen,
Laure is goed en wel terechtgekomen in Benin.
Ze voelt er zich meteen als een visje in het water.
De eerste dagen wordt het wat verkennen (de stad, het land, haar werk,...)
Een primeur: Voor al wie Beninese satelliet televisie ontvangt: Laure kwam op dag 1 al op de nationale televisie!
Thijs
Laure is goed en wel terechtgekomen in Benin.
Ze voelt er zich meteen als een visje in het water.
De eerste dagen wordt het wat verkennen (de stad, het land, haar werk,...)
Een primeur: Voor al wie Beninese satelliet televisie ontvangt: Laure kwam op dag 1 al op de nationale televisie!
Thijs
Abonneren op:
Posts (Atom)